woensdag 9 november 2011

Video: Het begin van het einde voor de euro

U dacht dat Griekenland spannend was? Wacht maar, het wordt nog veel spannender met Italië. Welke fouten moet de eurozone niet herhalen, om een ramp te voorkomen? Griekenland is een probleem, maar geen onoplosbaar probleem. De politieke onzekerheid zal daar nog wel even voortduren, maar een referendum is in ieder geval van tafel. Het land krijgt zijn noodlening en gaat voorlopig niet failliet, zo lijkt het.

Vanaf nu zal het daarom niet meer in hoofdzaak gaan over Griekenland maar over het echte probleem van de eurozone: Italië. De rentes die dat land moet betalen om geld te lenen zijn de afgelopen paar weken sterk gestegen. En dat is heel slecht nieuws.

Italië heeft na de Verenigde Staten en Japan de grootste hoeveelheid schuld uitstaan ter wereld: 1,9 biljoen euro. Als Italië dat moet financieren tegen meer dan 6 procent zoals nu het geval is, en economisch geen progressie boekt, dan gaat het land failliet. Vervelend genoeg dreigt in de gehele eurozone nu een recessie.

Als het misgaat, is er niet lang genoeg geld in het noodfonds EFSF om Italië van leningen te voorzien. Italië is too big to fail, too big to rescue. Het is dan ook niet voor niets dat dit weekend uitlekte dat het Internationaal Monetair Fonds de Italiaanse hervormingspogingen scherp gaat monitoren.

Want als de Italianen failliet gaan, zullen zij ook Frankrijk in hun val meeslepen, dat een absurde hoeveelheid geld aan het land heeft uitgeleend. Dan zal de eurozone chaotisch uit elkaar vallen.

Dat moeten regeringsleiders zien te voorkomen. Door in ieder geval niet de fouten van het beleid rond Griekenland te herhalen. Welke zijn dat, zonder enige pretentie van volledigheid?

Het probleem niet onderkennen
Vanaf de start van de crisis was de Griekse schuld volgens veel economen onhoudbaar. Daar moest in gesnoeid worden. Maar het duurde ruim een jaar voordat politici tot dat inzicht kwamen. Ondertussen was door onderschatting het aanvankelijk overzichtelijke Griekse probleem uitgegroeid tot een monster dat de stabiliteit van de gehele eurozone bedreigt.

De Griekse schuld gaat deels kwijtgescholden worden maar nog steeds niet genoeg: van 170 procent van het inkomen naar 120 procent. Dat is nog altijd hoger dan het schuldniveau in 2008, dat onhoudbaar werd geacht. Les: onderken de omvang van het probleem tijdig en zorg voor een overtuigend vangnet, zodat het probleem rond Italië niet escaleert. Verzin geen plan dat een week later alweer achterhaald is, die tijd is voorbij.

Als markten de hoop opgeven door nog meer incompetentie en besluiteloosheid, is de euro reddeloos verloren.

Schuldenaren moeten keihard gestraft worden
Heel eenzijdig is alle schuld van de crisis bij Griekenland gelegd, alsof de ‘zuivere’ landen geen blaam treft; een spel waar onze regering aan meedoet. Alleen vergeten Griekenland-bashers dat het land vanaf de start geen plaats had moeten krijgen in de eurozone, maar het moest er mede om geopolitieke redenen bij. En de begrotingsnormen zijn door Frankrijk en Duitsland ook met voeten getreden. Toch moeten de Grieken nu koste wat het kost – hoge werkloosheid, sociale ontwrichting – gestraft worden, anders zouden ze hun fouten maar herhalen. Het enige recept dat de eurozone en het IMF in ruil voor de leningen bij dictaat toedienen, is ‘interne devaluatie’: keihard bezuinigen, ongeacht de gevolgen, in de hoop dat het land na een decennium lijden weer concurrerend is. Alsof Griekenland geen soevereine staat is.

Inmiddels is duidelijk wat het gevolg is: een zeer zware recessie, die averechts werkt. De begrotingstekorten zijn door de peilloze krimp hoger dan verwacht en de schuld neemt alleen maar toe. Er is de Grieken al die tijd geen enkel uitzicht geboden op economisch herstel, wat nu zelfs heeft geleid tot groeiende steun voor terugkeer naar de drachme. Er was een kamikazeactie van premier Papandreou voor nodig om de eurozone eraan te herinneren dat Griekenland een soevereine staat is.

Les: Ga Italië niet kapot bezuinigen. Voer hervormingen door die de kredietwaardigheid herstellen en bied uitzicht op groei. Anders gaat het land in navolging van Griekenland misschien wel overwegen dat een terugkeer naar de lire zo gek nog niet is. Dat is – hoogstwaarschijnlijk – het einde van de euro.
Bron: Depers.nl



De banken gaan vrolijk door met hun malversaties en bonussen, wij kunnen slechts massaal vreedzaam demonstreren of dansen?



Gerelateerd artikel: Het einde der tijden volgens de Hopi

Deel!

comments powered by Disqus